John is vrolijk op weg naar zijn pensioen

‘In ieder bedrijf moet er nu eenmaal één zijn met de meeste dienstjaren’, lacht John, ‘en bij Plaisier ben ik dat. We hebben het net gevierd, 37 jaar bij het bedrijf. Veertig zou een mooi rond getal zijn, maar dat zit niet meer in de planning. In september 2021 bereik ik de leeftijd waarop ik met pensioen mag. Dan wil ik lekker nog wat dingen voor mezelf gaan doen.’

Voor John, die officieel uitvoerder is maar ook luistert naar fitter, voorman of kraanmachinist, komt het pensioen niet te laat en niet te vroeg. ‘Ik zou liegen als ik zei dat ik er ook niet een beetje naar uitkijk, maar ik heb het nog prima naar mijn zin bij Plaisier. Samen met de directie hebben we gekeken naar mijn werk. In principe doe ik nog alles, behalve het zwaardere tilwerk. Daardoor is het werk nog goed vol te houden.’

‘Wat ik leuk vind, is dat ik de jongere jongens nog wat kan leren. Veel vaardigheden in ons werk leer je pas echt goed door het te doen. Toen ik jong was, was dat niet anders. Ik heb in het verleden vijf jaar als verwarmingsmonteur gewerkt en daarna een tijdje in de bouw, bij een kleine aannemer. In de slechte jaren tachtig zat ik een paar weken thuis zonder werk. Een buurman die bij Plaisier werkte, heeft me toen een dag meegenomen. Het leek hem wel wat voor mij en dat had hij goed.’

‘Ik had destijds in 1983 wel wat ervaring met leidingen vanuit de bouw en het verwarmingswerk, maar ik moest ook veel bijleren en praktijkervaring opdoen om een goede gas- en waterfitter te worden. Dat kan ik dus nu een beetje overdragen wanneer ik met onze jongere jongens werk. Dat gaat eigenlijk vanzelf. Laten zien waar ze op moeten letten, soms een beetje bijsturen.’

‘Wat ook helpt om plezier in mijn werk te houden, is dat ik graag een beetje mijn eigen plan trek en het heerlijk vind om buiten te zijn. Natuurlijk, als het nat en winderig weer is, denk ik ook weleens: “Wat sta je hier nou toch te tobben?” Maar dat zijn momenten die iedereen weleens heeft en meestal geniet ik van de vrijheid.’ Hij wijst naar het weidse landschap en grijnst. ‘Zeg nou zelf, een mooier kantoor kun je toch niet bedenken?’

Perry begon op kantoor en is daar gebleven

‘Ik heb recent mijn vijfentwintigjarige jubileum bij Plaisier gevierd’, vertelt Perry. ‘Door corona zat een feestje er niet in, maar er was wel taart op kantoor. En een mooie ontbijtmand, thuis afgeleverd door de vrouw van onze uitvoerder Siem-Jan.’

‘Ik kwam eigenlijk binnen als leerling elektromonteur’, vertelt Perry als hij naar aanleiding van deze mijlpaal achterom kijkt. ‘Ik had alleen nog geen rijbewijs, waardoor ze me lastig buiten konden inzetten. Dat werd dus een plek als tekenaar, een kantoorfunctie. Ook met rijbewijs ben ik vervolgens op kantoor gebleven, tot op de dag van vandaag.’

Een tekenaar brengt het werk het werk van de mensen buiten in kaart. Dat levert informatie op die nodig is voor het in kaart brengen van de ondergrondse infrastructuur. ‘Hier ligt zoveel meter leiding, daar ligt een kabel en op dit punt bevindt zich de aansluiting. Met die tekening in de hand kunnen de jongens buiten een KLIC-melding doen.’ KLIC, het Kabels en Leidingen Informatie Centrum houdt landelijk bij wat er aan infrastructuur onder de grond ligt, zodat schade bij graafwerkzaamheden kan worden voorkomen.

‘Tegenwoordig maak ik die tekeningen niet meer zelf, maar kijk ik ze na en vul ik soms wat aan. In mijn werk ben ik nu vooral bezig met afrekenstaten. Dat zijn de documenten die we opleveren aan de opdrachtgever om precies aan te tonen welk werk we hebben gedaan. Al het werk wordt apart benoemd, gespecificeerd en beprijsd. Als de klant akkoord is, kan er betaald worden.’

Heel anders dan elektromonteur, maar het bevalt hem nog altijd heel goed om bij Plaisier te werken. ‘Je werkt voor verschillende nutsbedrijven dus het werk dat ik onder ogen krijg, is niet elke dag hetzelfde. Daarbij moet je ook bijblijven als het gaat om regels. Bijvoorbeeld milieurichtlijnen en de regels voor werken langs de weg. Ook dat geeft afwisseling. Maar de voornaamste reden dat ik het nog steeds naar mijn zin heb, is het team. Ik heb gewoon hele leuke collega’s, binnen en buiten.’

Chiel blijkt dus toch een leerling te zijn

‘Ik hou van buiten bezig zijn, werken met mijn handen’, vertelt Chiel. ‘En het mooie van ons werk is dat het ook nog eens ergens over gaat. Je werkt mee aan voorzieningen die mensen echt nodig hebben. Water uit de kraan, warmte in huis, het licht dat aangaat. Omdat we niet zo’n heel groot bedrijf zijn, doe je ook van alles wat. Als monteur leg je soms ook de stoeptegels netjes terug of sta je gras in te zaaien.’

Chiel haalt dus voldoening uit zijn werk, maar wil wel verder komen in zijn loopbaan. ‘Als je dat wilt, zul je echt een vak moeten leren en papieren moeten halen. De theoretische kant van een opleiding spreekt me meestal minder aan, maar ik bijt wel even door, nu ik nog jong ben. Later is dat misschien moeilijker en de diploma’s die ik nu haal, nemen ze me niet meer af.’

Doorbijten doet Chiel zeker. Hij begon zoals veel schoolverlaters als grondwerker, maar begon al snel aan de opleiding Leerling Machinist. ‘De schep werd dus een minigraver en daarna een grotere kraan.’ Vervolgens richtte hij het vizier op gas en water. Twee diploma’s later is hij nu eerste monteur in dat werkterrein. Maar ook dat is niet het eindstation. ‘Ik vind elektra ook interessant, dus de volgende opleiding is Monteur Laagspanning geworden.’

Een slimme zet in deze tijd waarin aardgas langzaam naar de achtergrond zal verdwijnen. Veel alternatieven, zoals energie die opgewekt wordt met zonnepanelen en windmolens, gaan in de vorm van elektriciteit ons energienet in. Verstand van elektra komt in de toekomst dus zeker van pas.

‘Ik ben serieus met die opleidingen bezig. Ik ga naar school om iets te leren, niet om rottigheid uit te halen. Dat doe ik wel op mijn werk!’ lacht Chiel.

Daarna weer serieus: ‘Ik haal graag het beste uit mezelf en daar krijg ik bij Plaisier de kans voor. Niet alleen met die opleidingen, maar ook door de vrijheid die ik krijg in mijn werk. Als je verantwoordelijkheid wil nemen dan kan dat hier, maar dan wordt er ook van je verwacht dat je initiatief neemt. Dat past perfect bij mij.’